Fopspeen en vinger: het gaat erom hoe de gewoonte evolueert

De mond reageert ook op de uitgeoefende krachten

Tanden en de structuren eromheen ontwikkelen zich terwijl ze krachten ontvangen van de lippen, wangen en tong. Langdurig duim- of speenzuigen kan dat evenwicht verstoren. Het is onder meer in verband gebracht met een voorste open beet - de voortanden komen niet in contact bij het sluiten - of een achterste kruisbeet - wanneer de bovenste achterste tanden bij het sluiten in de onderste tanden blijven.

De kindertandarts beoordeelt de frequentie, duur en intensiteit van de gewoonte, naast hoe de mond evolueert. Het is niet voldoende om te weten dat het kind een fopspeen gebruikt. ^[S3]

Leeftijden begeleiden een gesprek

De American Academy of Pediatric Dentistry beveelt aan om deze gewoonten vroegtijdig aan te pakken en ervoor te zorgen dat de gewoonte na 36 maanden is gestopt. In haar fopspenenbeleid wijst zij erop dat gebruik langer dan 18 maanden de ontwikkeling van mond en gezicht kan beïnvloeden. Het zijn verwijzingen naar planning en monitoring, geen datum die schade automatisch diagnosticeert. Het moment en de manier van handelen zijn geïndividualiseerd. ^[S2]

Fopspeen en vinger gaan niet precies hetzelfde samen

Beide kunnen de stand van de tanden beïnvloeden, maar de vinger is altijd beschikbaar en de gewoonte kan moeilijker te doorbreken zijn. Hoe je zuigt, doet er ook toe: passief ondersteunen impliceert niet dezelfde activiteit als intens zuigen. Als u veranderingen in uw melktanden opmerkt of twijfelt, is het een goed idee om deze te raadplegen zonder te wachten tot de blijvende tanden verschijnen. ^[S4]

Ga mee zonder er een gevecht van te maken

Verwijten en straffen kunnen het ongemak vergroten en zijn geen goede strategie om met de gewoonte te stoppen. Het verdient de voorkeur om kleine vooruitgang te erkennen, andere vormen van comfort te bieden en de ondersteuning aan te passen aan de leeftijd. Als een poging angst of veel spanning oplevert, stop dan met die poging en bespreek dit met uw professional. ^[S5]

Ter voorbereiding op het consult kun je een paar dagen opschrijven wanneer het zich voordoet: tijdens het slapen, bij verveling, bij vermoeidheid, of bij het zoeken naar gemoedsrust. Dit kleine record is geen diagnostische test; Het dient om een ​​routine te beschrijven die soms moeilijk te onthouden is tijdens het consult.

Wat moet er naar de beoordeling worden gebracht?

Drie vragen kunnen het gesprek leiden: Zijn er veranderingen in de beet? Welk opnamedoel past bij uw leeftijd en situatie? Hoe kunnen wij u thuis ondersteunen? De bedoeling is om overeenstemming te bereiken over een volgende stap die de familie begrijpt en kan implementeren.

Het opgeven van de gewoonte garandeert niet dat elke verandering zichzelf zal corrigeren. Sommige situaties vereisen monitoring of behandeling, waarover wordt besloten na evaluatie van de jongen of het meisje. ^{[S3] [S5]} Het doel is om tijdig te observeren en de ontwikkeling met oordeel te volgen, zonder de familie de schuld te geven.